BatstaB - Historia   

Ta opowieść rozpoczyna się w mrocznej i ponurej pracowni pewnego szalonego okultysty wiele, wiele lat temu... Opętany poszukiwaniem wiecznego życia Baron Krüger przez dziesięciolecia doskonalił się w mrocznej sztuce nekromancji, gromadził grimuary, wertował manuskrypty, a wszystko by odnaleźć sposób ponownego sprowadzania ludzkich dusz na ziemię.
    Z początku kierował się szlachetnym celem odnalezienia lekarstwa na starość, chciał podarować ludzkości perspektywę wiecznej młodości. Jednak im głębiej spoglądał w mrok, tym ciemniejsza stawała się jego dusza, by wreszcie poddać się demonom, które wyciągnęły po niego swe szpony. Krüger zajrzał w Otchłań, lecz i ona spojrzała na niego - Baron zyskał to co chciał, dar nieśmiertelności, lecz tylko dla siebie. Zapłacił za to cenę tracąc ludzkie rysy twarzy, która przemieniła się w groteskową maskę. Jednocześnie Otchłań pozwoliła mu także rozmawiać ze zmarłymi, jednak każda wiedza ma swoją cenę. Dla Otchłani liczyły się dusze śmiertelników, które od tej pory Baron Krüger musi jej dostarczać, by zachować otrzymane dary i życie.
    Przez lata Baron podróżował i szukał sposobu by zdobywać jak najwięcej ofiar dla wiecznie nienasyconej Otchłani. W końcu zauważył z jaką łatwością ludzie poddają się sile muzyki i uczynił z niej swoje narzędzie zniszczenia. Pozostało jedynie znaleźć towarzyszy. [czytaj dalej]

"Jak rozpowszechnienie teledysków w Internecie wpłynęło na ich estetykę?"

    Teledyski nieodłącznie wiążą się z muzyką. Sama definicja nazywa "teledysk" jedną z form sztuki filmowej, której towarzyszy utwór muzyczny. Fabuła owej sztuki filmowej opiera się na treści tekstu utworu lub też jest nim inspirowana. Początkowo większość teledysków montowano w podobny sposób, jednak z czasem zaczęto dobierać montaż scen do tematyki, charakteru i nastroju wykonywanego utworu. W niektórych, artysta/ści wykonujący piosenkę nie pojawia/ją się wcale a grają w nich wynajęci aktorzy, w wielu jednak wokalista/wokalistka bądź grupa pojawia się osobiście. W takim znaczeniu, jaki obowiązuje do dziś, pierwszy teledysk powstał w 1975 roku dzięki grupie "Queen", jednak już wcześniej różne zespoły m in. "The Beatles", nagrywały krótkie muzyczne filmiki. Teledyski rozpowszechniły się w latach osiemdziesiątych za sprawą telewizji.

    Najprościej rzecz ujmując telewizja to medium, przekazujące ruchomy obraz i dźwięk na duże odległości. Do odbioru sygnału telewizyjnego potrzebny jest odbiornik telewizyjny, czyli tak popularny w naszych domach, telewizor. W latach osiemdziesiątych to właśnie telewizja rozpoczęła rozpowszechnianie klipów muzycznych, a ściślej rzecz ujmując zajęła się tym telewizyjna stacja muzyczna "MTV". Jednakże, z racji szerokiego dostępu zaczęto do telewizji wprowadzać cenzurę, co bardzo ograniczyło "to, co można pokazywać w teledyskach". Nie tylko to jest jednak problemem, wraz z rozwojem telewizji zaczęto stawiać przed producentami i reżyserami wideoklipów wymagania nie tylko w kwestii cenzury, ale także w kwestii, jakości i estetyki. A co na to Internet?

    Początki Internetu sięgają lat sześćdziesiątych, jednakże zwykli ludzie mają do niego dostęp stosunkowo od niedawna, a przecież nawet teraz zdarza się, że nie wszyscy mogą korzystać z tego multimedialnego dobra. Internet oferuje szeroką gamę usług począwszy od internetowej skrzynki pocztowej poprzez sklepy internetowe skończywszy na internetowym radiu i telewizji. Z racji tego, iż ta forma mediów jest coraz bardziej popularna i szeroko dostępna, w kilku krajach gdzie dostęp jest najłatwiejszy zaczęto myśleć nad wprowadzeniem cenzury, jednak jest to na razie w fazie "raczkującej".
    Aby teledysk został pokazany w telewizji, musi spełnić szereg wymagań, klip musi być zmontowany dobrze, jego jakość musi być odpowiednia, nie powinien prezentować pornografii etc. Bardzo często też zdarza się, że aby klip ukazał się na ekranach domowych telewizorów, musi zostać nagrany do utworu znanego zespołu bądź wokalisty/ki. Dopiero od niedawna produkuje się programy gdzie swoje talenty a tym samym teledyski mogą zaprezentować mało znani artyści. Tak, więc pod tym względem w Internecie panuje większa swoboda. Są strony gdzie bez żadnych problemów można zamieścić swoje produkcje, muzykę, klip, lub inną działalność artystyczną.

    A więc jak rozpowszechnienie teledysków w Internecie wpłynęło na ich estetykę? Od razu odpowiem na to pytanie: nijak. Według mnie sam fakt możliwości publikowania teledysków w Internecie nie zmienił nic w estetycznym wizerunku teledysków. Już trzydzieści lat temu, jeśli tylko dany artysta miał dostęp do kamery itd. Mógł nagrywać teledyski o takiej treści, jaka mu się żywnie podoba i faktycznie nawet, jeśli nie mógł puścić go w telewizji, to przecież na kasecie "VHS" mógł go przekazywać dalej, robić kopie i tak pokazywać większej rzeszy ludzi. To, co się jednak zmieniło to chociażby jakość teledysków. Już teraz większość teledysków nagrywa się, pod tzw. "jakość youtube'a" tylko po to żeby przede wszystkim w Internecie można było zamieścić dany teledysk.

Artysta znany pod pseudonimem "Necro", mimo wolności Internetu nie góruje w nim pod względem ilości teledysków, gdyż jego klipy nadal uważane są za zbyt ostre nawet by zamieszczać je dowolnie w "necie". Chociaż musze przyznać, ze doskonale to rozumiem, mnie samej także nie podoba się jego twórczość tak muzyczna jak i "filmowa". W swoich piosenkach i teledyskach promuje on brutalność, wulgaryzmy, przemoc w stosunku do kobiet oraz wszechobecny seks. Jego teledysk można np. znaleźć pod tym adresem http://konrad1221.wrzuta.pl/film/2T4TFoMa9XG/necro-who_s_ya_daddy ". Zainteresowanych odsyłam również do strony
http://muzyka.wp.pl/title,Najbardziej-kontrowersyjne-teledyski-swiata,wid,386011   ,wiadomosc.html, gdzie można zobaczyć jedne z najbardziej kontrowersyjnych teledysków świata, których w telewizji obejrzeć nie można bądź też puszczono je w wersji ocenzurowanej, która często różniła się bądź też zaburzała zamysł autora/ów.
Jedno, co mogę stwierdzić na pewno to, iż w Internecie panuje większa swoboda. Telewizja jest miejscem zakazanym dla artystów mało znanych, kontrowersyjnych, niepopularnych, bądź też dziwacznych (oczywiście nie wszystkich, są wyjątki).

Marlin Manson to kolejny kontrowersyjny artysta, którego teledyski można jednak zobaczyć w telewizji. Jest on bardzo popularny, chociaż jego twórczość także mnie nie zachwyca, znajduje on swoich zwolenników a jego utwory i teledyski można znaleźć zarówno w Internecie jak i w telewizji.

Jeśli jednak zwrócić uwagę na estetykę teledysków to jedyne, co się zmieniło dzięki dobie Internetu to fakt, iż w Internecie można umieścić chociażby teledysk nakręcony kamerą w telefonie komórkowym, teledyski niskobudżetowe itp., czyli nie zmieniła się estetyka jako tako a raczej możliwości ukazania twórczości niszowej, bądź mniej estetycznej. Wielu artystów pomimo tego, iż ukazują swoje teledyski w telewizji, posiadają też własne strony, na których umieszczają klipy. Jednak najpopularniejszą stroną gdzie można znaleźć wiele różnych wideoklipów artystów znanych bardziej bądź mniej jest wspomniany już wcześniej "Youtube".

    Tak więc podsumowując potwierdzam moje stanowisko, iż estetyka teledysków nie uległa zmianie, a Internet wpłynął jedynie na rozpowszechnienie klipów. Myślę, że gdyby trochę poszukać, można by znaleźć w Internecie klipy sprzed 1975 roku, których nawet teraz telewizja nie puściłaby z uwagi na ich treść, a które przecież nie były nagrywane wtedy z myślą o Internecie.


Fuzja